Toen Nienke en ik elkaar bijna tien jaar geleden tegenkwamen, was één van onze eerste gespreksonderwerpen emigratie. Of concreter; de wens om ooit eens in Zweden te wonen. Nienke had er een half jaar gestudeerd en was er verliefd geworden. Op het land wel te verstaan. Ik was er nog nooit geweest dus ik zei dat het me een prima plan leek. Noem het de Pippi-mentaliteit. Als er buitenland en avontuur in het spel is, ben ik doorgaans gauw overtuigd.
De jaren erna deden we qua werk van alles en nog wat en deden we er alles aan om zoveel mogelijk nieuwe plekken op de wereld te verkennen. Maar Zweden bleef terugkeren op ons reisprogramma. We bezochten het land in de zomer en in de winter. We ontmoeten er zeer vriendelijke mensen, we kampeerden met -20 in de sneeuw en elke keer sijpelde een gevoel van ontspanning en thuiskomen iets dieper door in ons systeem.
Vijf jaar geleden bezichtigden we een prachtige B&B maar het was duidelijk dat we niet de enige waren die de plek prachtig vonden. Er waren meer dan 30 belangstellenden op de kijkdag en nog voordat wij goedkeuring van de bank hadden om überhaupt een bod uit te brengen, was het pand al voor een ton boven de vraagprijs verkocht. Helaas visten wij hier achter het net maar door deze ervaring werd wel duidelijk dat de droom echt was.
Een paar banen, een geweldige reis door Centraal Azië in onze Land Rover Defender en inmiddels twee kinderen verder gaat het gebeuren. Door een speling van het lot besluiten we in de zomer van 2022, op de dag dat wij vertrekken voor onze vakantie, om niet naar Slowakije maar naar Zweden te rijden. De reden? Het is te heet in Slowakije. En met Ellis (9 maanden oud) achter in de auto (geen airco) lijkt het ons fijner om Noordwaarts te rijden.
Er stond al een half jaar een leuke B&B te koop en eerder die zomer had ik voor de grap al eens gezegd dat als die nog te koop zou staan als wij op vakantie gingen, dat we zouden gaan kijken. En zo geschiedde. De B&B was mooi maar uiteindelijk overtuigde de regio ons niet. Het daadwerkelijk bekijken van Zweedse huizen was wel erg leuk en we zochten meer leuke plekken op Hemnet (de Zweedse Funda). Zo bezochten we nog twee woningen die beide om eigen redenen niet geschikt waren voor ons.
Terug thuis zochten we door en al gauw vonden we 8 appartementen die te koop werden aangeboden in Glava, Värmland. Het natuurpark waar de appartementen tegenaan liggen hadden we die zomer al bezocht en we waren beide razend enthousiast over de schitterende natuur, vele wandelpaden en kajakmogelijkheden. In eerste instantie lieten we het pand nog links liggen want het bood weliswaar een perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan Glaskogen Natuurreservaat, het huis bood niet het typische Zweedse plaatje qua huis. Dit ex-bejaardenhuis had maar 1 verdieping en was in originele staat. En dat is niet per se een pre als het gebouwd is in 1980.
Toch bleef het pand door ons hoofd gaan en bedachten we hoe perfect het lag ten opzicht van het natuurpark. Daarbij was er weinig concurrentie in het dorp, is er een supermarkt en een school op 300 meter én was het betaalbaar! In november zijn we toch in de auto gestapt en hebben we het pand bezichtigd. We verbleven er 2 dagen en we toerden wat door de regio. Ondanks de regen en de donkere dagen waren we weer enthousiast. Durven we te bieden? Ja, we doen het!
De daadwerkelijke koop verliep niet heel soepel. De verkopende partij leek erg druk met andere dingen en informatie over het pand boven tafel krijgen was erg lastig. Ook vragen die we stelden aan lokale partijen (wat kost een warmtepomp, hoeveel energie verbruikt de woning, wat kost een nieuwe badkamer) werden minimaal beantwoord. Daarnaast moesten we ons eigen huis verkopen om te weten hoe we er financieel voor zouden staan na verkoop en aankoop van de woningen. Toch besloten we om ervoor te gaan. Zodoende stond onze woning binnen een week in de stille verkoop. We vonden het toch dusdanig spannend dat deze manier van verkopen nog het gevoel gaf dat we de stekker eruit konden trekken zonder dat de hele wereld er lucht van zou krijgen. Maar al snel verdween die vluchtmogelijkheid want al gauw kwam er een bod binnen op ons huis. En na enig onderhandelen kregen we een prijs waar we dik tevreden mee waren.
Op dat moment hervatten we onze onderhandeling met de verkopende partij in Zweden. In de tussentijd was de woning opnieuw op Hemnet gekomen via een nieuwe makelaar. Hiermee hoopten de verkopers meer te krijgen dan in ons eerste onderhandeltraject. Hier hebben we gelukkig onze poot stijf gehouden en uiteindelijk kwamen we weer uit bij een bedrag waar we eerder ook al over gesproken hadden. Zo was de deal gesloten en op 12 mei 2023 namen wij de sleutels in ontvangst.
Van verhuizen was nog even geen sprake want onze tweede kleine hummel zat nog in Nienke haar buik. We besloten de geboorte van Felix in Nederland af te wachten en te verhuizen als vrouw en kind weer fit en stabiel waren. En nu staat er dan een datum gepland. 11 september pakken we de laatste dingen in en rijden we ons nieuwe leven tegemoet. Vol met onzekerheid, vol met klusprojecten en vol met energie. Heerlijk vinden we het. Via de blogs op deze site zullen we de komende tijd updates geven over de klussen die we aan het doen zijn. Ons streven is om aan het begin van volgende zomer open te kunnen met onze eerst appartementen. Maar voordat het zover is, moet er veel werk verzet worden! Dus op naar Zweden!
Peter, Nienke, Ellis & Felix
